Exposición de motivos
I
Os orzamentos requiren, para a súa completa aplicación, a adopción de diferentes medidas, unhas de carácter puramente executivo e outras de carácter normativo, que, pola súa natureza, deben adoptar rango de lei e que, como precisou o Tribunal Constitucional, non deben integrarse nas leis anuais de orzamentos xerais, senón en leis específicas. O debate doutrinal acerca da natureza das chamadas leis de acompañamento foi resolto polo Tribunal Constitucional, que configurou este tipo de normas como leis ordinarias cuxo contido está plenamente amparado pola liberdade de configuración normativa de que goza o lexislador e que permiten unha mellor e máis eficaz execución do programa do Goberno nos distintos ámbitos en que desenvolve a súa acción. Desde esta perspectiva, tendo presente a actividade que desenvolve a Comunidade Autónoma de Galicia, cuxos obxectivos se expoñen na Lei de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma para o ano 2025, e co obxecto de contribuír a unha maior eficacia e eficiencia destes, esta lei contén un conxunto de medidas referidas a diferentes áreas de actividade que, con vocación de permanencia no tempo, contribúan á consecución de determinados obxectivos de orientación plurianual perseguidos pola Comunidade Autónoma a través da execución orzamentaria. Este é o fin dunha norma cuxo contido esencial o constitúen as medidas de natureza tributaria, aínda que se incorporan outras de carácter administrativo.
II
A estrutura desta lei divídese en dous títulos: o primeiro, dedicado ás medidas fiscais e o segundo, ás de carácter administrativo.
O título I, relativo ás medidas fiscais, está dividido en dous capítulos.
O capítulo I introduce medidas en materia de tributos cedidos.
Na liña xa iniciada no ano 2016 co obxecto de alixeirar a carga tributaria nas sucesións entre persoas parentes directas e a de 2019, que a estendera aos irmáns e irmás, modifícase a redución aplicable no imposto sobre sucesións ás persoas parentes do grupo III mediante a elevación e unificación do importe da redución para todas as persoas parentes deste grupo (irmás e irmáns, tías e tíos, sobriñas e sobriños, sogras e sogros, cuñadas e cuñados e noras e xenros), aumentándoo ata 25.000 euros, de xeito que calquera sucesión entre estas persoas parentes de ata ese importe non vai tributar polo imposto sobre sucesións, o que favorece a transmisión entre xeracións.
Recóllense seis medidas fiscais en materia de vivenda, dirixidas a incentivar a posta no mercado de vivendas e a posibilitar a promoción de 2.300 vivendas de promoción pública, en execución do compromiso do Goberno galego de duplicar o parque público de vivenda.
Así, en primeiro lugar, equipárase a adquisición de locais comerciais con destino final de uso como vivenda co propio concepto de vivenda, para os efectos da aplicación dos tipos bonificados aplicables á súa adquisición sempre que se presente, nun prazo máximo de catro anos, a comunicación previa de primeira ocupación.
En segundo lugar, introdúcense dúas medidas no imposto sobre a renda das persoas físicas coas cales se pretende estimular as persoas propietarias e/ou usufrutuarias de vivendas baleiras para que as poñan no mercado das vivendas en alugueiro. A primeira medida vai na liña de que aquelas persoas que teñan algunha vivenda baleira que, para a poñer en condicións de ser usada, precise determinadas obras poidan beneficiarse dunha dedución respecto do custo desas obras. A segunda consiste nunha medida de fomento en favor das persoas que conten cun número pequeno de vivendas e que non se decidan a poñelas en alugueiro por entenderen que non lles compensa asumir os riscos de as arrendar, para o cal se lles permitirá aplicar unha dedución o primeiro ano da posta no mercado do alugueiro.
En terceiro lugar, introdúcese unha bonificación na cota do 100 por cento do imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados para as operacións que realicen o Instituto Galego da Vivenda e Solo e as entidades participadas maioritariamente polo sector público autonómico, respecto aos actos e negocios que forman parte do proceso construtor das vivendas de promoción pública, como as adquisicións de solo residencial, os actos de agrupación, agregación, segregación e división, a declaración de obra nova e división horizontal, as vendas de solo público residencial, os actos relativos ás garantías pactadas en favor das ditas entidades, así como os préstamos hipotecarios que poidan solicitar. Esta modificación resulta fundamental para poder levar a cabo a promoción de vivenda de promoción pública reducindo os tributos que afectan os actos necesarios para a devandita promoción.
E, por último, en consonancia, igualmente, co compromiso do Goberno galego en materia de vivenda e co fin de incentivar a promoción e posta no mercado de vivendas en alugueiro, na modalidade de actos xurídicos documentados, amplíase o ámbito obxectivo da bonificación do 75 por cento para as operacións de adquisición, dereitos reais de garantía e rehabilitación de edificios destinados a vivendas de alugueiro.
Efectúanse tamén distintas precisións técnicas no texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, fundamentalmente coa finalidade de actualizar a súa redacción consonte a normativa vixente.
O capítulo II, relativo aos tributos propios, divídese, pola súa vez, en tres seccións.
A sección 1ª, denominada «Taxas», está integrada por só un precepto, sobre as taxas, no cal, por unha banda, se establece que os tipos das taxas de contía fixa non experimentarán ningunha actualización respecto ás contías exixibles no momento da entrada en vigor desta lei e, por outra banda, se introducen diversas modificacións na Lei 6/2003, do 9 de decembro, de taxas, prezos e exaccións reguladoras da Comunidade Autónoma de Galicia, consistentes tanto na creación de novas taxas como na modificación ou eliminación dalgunhas vixentes.
Na sección 2ª, denominada «Imposto galego sobre as estadías turísticas na Comunidade Autónoma de Galicia», a lei prevé, como medida fiscal para impulsar o turismo sustentable, a creación do imposto sobre estadías turísticas na Comunidade Autónoma de Galicia, como tributo indirecto, instantáneo e propio da Comunidade Autónoma. O imposto gravará a especial capacidade económica das persoas físicas posta de manifesto pola súa estadía en calquera establecemento turístico situado no territorio da Comunidade Autónoma de Galicia.
No sección 3ª, denominada «Recarga municipal sobre o imposto galego nas estadías turísticas na Comunidade Autónoma de Galicia», prevese que os concellos poderán establecer de forma voluntaria, en execución da súa autonomía municipal, unha recarga sobre o imposto autonómico ás estadías turísticas, cuxos ingresos estarán afectados, cando menos nun 80 por cento, a investimentos e a gastos vinculados á promoción, o impulso, a protección, o fomento e o desenvolvemento do turismo sustentable.
Pola súa banda, o título II divídese en quince capítulos.
No capítulo I, dedicado ás medidas en materia de telecomunicacións e audiovisuais de Galicia, suprímese o Consello Asesor de Telecomunicacións e Audiovisual de Galicia. Este órgano, creado en 1995, ten actualmente escasa funcionalidade, debido, entre outras cousas, á súa configuración, cunha composición en canto aos seus membros hoxe superada, unido a que gran parte das materias sobre as cales se exercen as funcións asesora e consultiva ―audiovisual e, sobre todo, as telecomunicacións― foron evolucionando cara a outros sectores relacionados coa sociedade da información e as novas tecnoloxías, o que desaconsella o seu mantemento tal e como está conformado actualmente. En coherencia con esta medida e por seguridade xurídica, modifícanse e derróganse unha serie de normas xurídicas que contiñan referencias a el.
O capítulo II, dedicado á enerxía eólica, aborda unha modificación da Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e se crean o canon eólico e o Fondo de Compensación Ambiental.
Así, ademais doutras modificacións puntuais, actualízase a regulación do Plan sectorial eólico de Galicia, como instrumento de ordenación do territorio que ten por obxecto ordenar e regular a implantación territorial de todas as infraestruturas e instalacións necesarias para o aproveitamento da enerxía renovable eólica en Galicia.
O Plan sectorial pretende, entre outros aspectos, promover e impulsar o despregamento e desenvolvemento da enerxía eólica en Galicia, como enerxía renovable, tendo en conta o seu papel esencial no cumprimento dos obxectivos de redución das emisións netas de gases de efecto invernadoiro e de neutralidade climática da Unión Europea.
Así mesmo, a súa finalidade é a de promover os beneficios sociais e económicos derivados do aproveitamento das enerxías renovables en Galicia, mediante a creación de novos postos de traballo sustentables, a modernización e o desenvolvemento económicos, o desenvolvemento de ecosistemas industriais e o fomento das industrias locais.
Outra das finalidades do plan é a de contribuír a reducir os custos da enerxía e a reducir a dependencia enerxética das...
